Het duiken

Wat maakt het duiken op Bonaire nou zo uniek? Ongetwijfeld de fraaie riffen en onvoorstelbare hoeveelheid vis maar wat het eiland onderscheid van andere duikbestemmingen is de toegankelijkheid van de duikstekken. Langs de hele westkust loopt een goede asfaltweg die om de zoveel honderd meter gemarkeerd wordt door een knalgeel geschilderde steen met de naam van één van de 28 duikplaatsen erop die Bonaire rijk is (buiten de 16 duikplaatsen op Klein-Bonaire). Bij elke steen is er een klein parkeerplaatsje en een redelijk begaanbare plek waar je zo het rif op kan. Dus maximaal dertig minuutjes rijden, auto parkeren, setjes om en plompen maar. Die duikplaatsen hebben de meest exotische namen als Pink Beach, Alice in Wonderland, La Machaça, Punt Vierkant, Just-a-nice-dive, 1000 steps en Boca Bartôl. Met een handig kaartje van het Bonaire Marine Park weet je dus altijd waar je zit.

Het rif omzoomt het hele eiland en de drop-offs en hellingen zijn nooit verder weg dan 100 meter uit de kust. De helderheid van het water met een zicht "ins blaue hinein" garandeert een pracht van een snorkeltocht voordat de duik begint. Waar je je kop ook onderwater steekt, je ziet talloze papegaaivissen, baarzen, jacks, French-angels, koffervissen en barracuda’s. Als je geluk hebt, tref je soms een zeeschildpad, een schorpioenvis of een stel pijlstaartinktvissen. Een lot uit de loterij is het vinden van een zeepaardje of de zeer goed gecamoufleerde Frogfish. Verder is karakteristiek voor Caribisch water de aanwezigheid van diverse, metershoge buis- en vaassponzen, zachte en harde koralen in de meest fantastische kleuren. Oh ja, de gemiddelde watertemperatuur is gelijk aan die van de lucht: 27,5ºC.

Één van de attracties onderwater is het wrak van de "Hilma Hooker", een voormalig vrachtschip dat in 1984 in beslag werd genomen nadat er een partij drugs aan boord was gevonden. Sindsdien ligt het afgezonken op de witte zandstrook van het dubbelrif bij de duikplaatsen "Salt City" en "Alice in Wonderland". Het wrak ligt lui op z’n stuurboordzijde (28 meter diep) en is zo’n tachtig meter lang. Het schip is door de helderheid van het water bijna in z’n geheel te bekijken en oogt kolossaal. De mast zit er nog keurig aan en de ruimen staan uitnodigend open. Gek genoeg is de begroeiing van het wrak matig, hier en daar wat gele en paarse sponzen. Nachtduiken zijn een verhaal apart op Bonaire. Veersterren, buissponzen, vaassponzen, slapende papegaaivissen, juffertjes, twee octopi die nijdig van kleur wisselen, groupers, snappers. Het is vast de moeite waar voor elke duiker om dit een keer mee te maken.